Omzien naar vluchtelingen (St. Gave)

Projectdetails

In 2020 herdenkt Stichting Gave dat zij al 25 jaar kerken en christenen bewust maakt van de bijbelse roeping om vluchtelingen gastvrij te ontvangen. Gave inspireert en traint christenen om contacten op te bouwen met asielzoekers en Gods liefde te delen. Gave ondersteunt vluchtelingen bij het integreren in de Nederlandse samenleving met gezins- en jongerenactiviteiten.

WerkveldBinnenlands diaconaat
ProjectnummerNL.B.385
Streefbedrag€ 31.600
LocatieNederland

Meer informatie

Stichting Gave viert het weekend van 21/22 maart 2019 haar 25- jarig jubileum.  Gave kijkt dankbaar terug op de afgelopen jaren, maar ook  verlangend vooruit.

Al 25 jaar maakt Gave kerken en christenen bewust van de bijbelse roeping om vluchtelingen gastvrij te ontvangen.

  • Gave helpt christenen om vluchtelingen te zien, lief te hebben en een plek te bieden in de christelijke gemeenschap.
  • Gave inspireert, traint en ondersteunt christenen om contacten op te bouwen met asielzoekers en Gods liefde te delen.
  • Gave ondersteunt vluchtelingen bij het integreren in de Nederlandse samenleving met gezins- en jongerenactiviteiten.

Persoonlijk verhaal ondersteuning vrijwilligers

“Haar vertrouwen is zo groot”

Ze spreken ieder een andere taal en komen uit een andere cultuur. Toch zijn ze hartsvriendinnen. Martine en Nagham zien elkaar elke week en zijn samen elke twee weken te vinden in het kledingwinkeltje van House of Joy in Luttelgeest. “Nagham draait kassa en ik zorg ervoor dat het binnen goed reilt en zeilt.”

Martine en Nagham hebben elkaar ontmoet in de kerk. “Na de kerkdienst nodigde ik haar uit om te komen koffie drinken. We hadden een leuk gesprek over van alles en nog wat. Ze vertelde me ook over haar kinderen, dat ze die achter had moeten laten. Dat raakte me zo dat ik begon te huilen. Ze bood haar excuses aan, maar ik zei dat dat niet hoefde. Ik voelde toen heel sterk dat ik er voor haar wilde zijn.”

Vertrouwen

“Ze vertelde dat ze binnenkort naar de rechter moest en ik zei direct dat ik graag mee wilde. Ik weet nog goed dat ze een gesprek had bij de Dienst Terugkeer en Vertrek. ‘Waar ga je straks wonen als je illegaal bent?’ vroeg die mevrouw. ‘Dat weet ik niet’, zei Nagham, ‘maar Jezus gaat voor mij zorgen, dat weet ik zeker.’ ‘Wow’, dacht ik toen, ‘zo wil ik ook leven. Wat een vertrouwen!’ Maar tegelijk vond ik het ook spannend. Gaat God ook doen waar ze zo op rekent? Toen kwam daar het moment dat ze echt op straat stond. Ze heeft een oproepje gedaan op de facebookpagina van haar kerk. Ik heb gebeden: ‘Heer, luister naar haar gebed, ze vertrouwt echt op U, wilt u iets doen?’ Binnen twaalf uur waren er drie families die woonruimte aanboden.”

“Nagham en ik doen veel samen. We praten veel over geloof, over leven met Jezus, over hoe je zijn liefde kunt laten zien aan moslims en aan anderen. We sturen elkaar bijbelteksten. We bidden voor elkaar. Als het niet goed gaat, praten we erover en vragen we God of hij ons wil helpen. Ik leer van haar dat Jezus echt, maar dan ook echt altijd bij je is. Maar we hebben ook veel lol, we wandelen vaak, we werken samen in house of joy. We hoeven elkaar maar aan te kijken om te weten wat de ander denkt of voelt.”

Cultuurverschillen

Dat is natuurlijk niet altijd zo geweest. Zeker in het begin moesten Nagham en Martine leren om cultuurverschillen te herkennen en te overbruggen. “Ik vind het bijvoorbeeld moeilijk dat hun ja ook een nee kan zijn en andersom. In het begin vroeg ik wel eens: Is het een Arabische nee of een Nederlandse nee? Een grapje om haar de ruimte te geven om nee te zeggen. Taal speelt nauwelijks een rol tussen ons. Als je voelt dat het oké is, dan is het goed. Dan praat je makkelijk. Nee, Nagham voelt niet als een gewone vriendin. Het is meer. Het voelt als een zus.”

Gave

“Toen ik contact kreeg met vluchtelingen wilde ik me ook verdiepen in de cultuur. Wat is belangrijk? Hoe kun je het evangelie delen? Wat is verstandig en wat niet? Ik heb een cursus gevolgd van Stichting Gave, In contact met vluchtelingen. En ik ben een paar keer bij de trainingsdagen geweest die Gave ieder jaar organiseert. Daar heb ik veel van geleerd. Het deed me heel goed om anderen te spreken en ervaringen uit te wisselen.”

Als ik in een AZC loop, zie ik alleen maar mensen zoals jij en ik. Mensen die ook behoefte hebben aan contact, aan een praatje of een kop koffie. En ik zie mensen met vragen. Wat is de zin van dit leven? Waar is God in deze ellende en wie kan mij helpen? Ik vind het zo heftig, dat je je eigen plek, je eigen land, je eigen familie verlaat om te gaan naar een wildvreemd land met een andere cultuur en taal. Dat je daarvoor de zee oversteekt en doodsangsten doorstaat en zelfs je kinderen daarin meeneemt. Het moet wel heel erg zijn, wil je dat doen. Ik vraag God bijna dagelijks: ‘Heer wat wilt u dat ik doe?’ Hoe kan ik van U getuigen, hoe kan ik anderen vertellen over uw liefde en hen laten zien wie Jezus was. Dat is wat ik wil, getuigen, liefde geven, en moslims vertellen over Jezus’ liefde. Ik vind het zelf heel fijn dat ik een band heb met Jezus, dat Hij dicht bij mij is. Dat gun ik de moslims ook.”

Helpen

Maar Martine geeft niet alleen, ze ontvangt ook veel van vluchtelingen “Het is bijna andersom: zij helpen mij. In al die jaren heb ik veel lieve mensen ontmoet, maar vooral heb ik van vluchtelingen geleerd dat je het niet zelf kan in het leven. Een vluchteling moet wel dichtbij God leven. Zijn problemen zijn te groot om zelf op te lossen. Ik heb van vluchtelingen en zeker van Nagham geleerd om heel dicht bij Jezus te leven door gebed en door in de bijbel te lezen. Alleen Jezus kan je laten zien wat je moet doen, wat belangrijk is, welke weg je moet gaan.”

Tolk

Iedere twee weken organiseert een interkerkelijk team kledingverkoop in House of Joy. Nagham en Martine draaien daarin mee. “We houden in de gaten of er mensen zijn die een bijbel willen of interesse hebben voor het evangelie. Er zijn altijd vrouwen die alleen Arabisch spreken. Nagham functioneert dan als tolk. Als we samen met iemand praten, ontstaan er altijd mooie dingen. Het is vooral belangrijk dat je zelf vol bent van Gods geest en van Zijn liefde. Dat zullen ze merken en dat zal ze vanzelf raken.”

Gewone mensen

“Ik snap wel dat mensen het eng vinden. Moslims zien er heel anders uit, ze eten anders, hebben andere gewoontes. Maar het zijn echt gewone mensen. Begin eenvoudig, zoals je het ook zou doen met nieuwe Nederlandse buren. Maak een praatje, ga een kopje koffie drinken. Het gesprek komt echt wel op gang. Mijn nieuwe Syrische buren waren bijvoorbeeld ook heel nieuwsgierig naar mijn cultuur.. Als het goed is, merken ze vanzelf dat je van Jezus houdt. En dan komen er vragen. Misschien niet meteen, maar wel later. En blijf ervoor bidden, want Gods Geest werkt door jou, altijd.”

“Een tijd geleden was er in House of Joy een Syrische vrouw die alleen Arabisch sprak. Ze zei tegen Nagham. ‘Hoe komt het toch dat jij en die mevrouw zo vriendelijk zijn?’ Nagham zei tegen haar: ‘Ik geloof in Jezus, ik word blij van hem, Hij is in mijn hart.’ Dan stroom ik echt vol. Het is echt fantastisch om zo samen te getuigen van Gods werk in ons leven. Dat is echt mijn grote doel.”

Steun dit project

  • € 3.000

    Juridische ondersteuning bij aanvraagprocedures van asielzoekers:  € 3.000,-

  • € 2.000

    Service desk: advies op maat: € 2000,-

  • € 8.000

    Training vrijwilligers : cursussen In contact met een vluchteling, Kinderwerk, Vrouwenwerk, Jongerenwerk: € 8.000,-

  • € 7.000

    E-learning: digitale training voor vrijwilligers in contact met asielzoekers: € 7.000,-

  • € 10.000

    Ondersteuning bij opzetten lokaal werk (Alle veldwerk; House of joy, bezoekwerk, inzet relatiemanagers, vrijwilligers coördinatoren) € 10.000,-